مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: احسان فتاحی, علیرضا جباری
کلیدواژه ها : هپاتيت - واكسيناسيون - نيروهاي نظامي و خانواده
: 15824
: 30
: 0
ایندکس شده در :

اهداف. هپاتيت مزمن B امروزه يكي از مهمترين مشكلات بهداشتي – درماني در سراسر جهان محسوب ميشود. امروزه بسياري از موارد هپاتيت B ناشي از انتقال با روشهاي غيرپوستي و يا تلقيح پوستي ميباشد ولي دو روش كه بيشترين تأثير را در انتقال ويروس دارند، شامل: انتقال پريناتال و تماس جنسي ميباشد. اين مطالعه براي تعيين فراواني موارد مثبت HBsAg در اعضاي خانواده بيماران HBsAg مثبت در كل و نيز برحسب رابطه خويشاوندي افراد، با تأكيد بر بررسي تجمع عفونت در خانوادههاي بيماران نظامي طراحي شد.

روش ها. اعضاي خانوادة 250 بيمار مراجعهكننده به مركز هپاتيت تهران در طول سالهاي 1381-1380 بهصورت توصيفي- مقطعي بررسي شدند. پرسشنامه شامل: اطلاعات دموگرافيك بيماران، وضعيت بيماري در آنها و وضعيت واكسيناسيون و HBsAg در اعضاي خانواده تكميل شد. ميزان واكسيناسيون و سپس فراواني HBsAg در گروههاي مختلف بررسي گرديد.

یافته ها. از 1086 نفر اعضاي خانواده بيماران، HBsAg در 1057 نفر (2/97 درصد) چك شده بود. از اين تعداد 173 نفر (3/16درصد) HBsAg مثبت بودند. بيشترين فراواني در مادران افراد مبتلا (3/33 درصد) و پس از آن بهترتيب در برادر و خواهران (7/30 درصد)، پدران (8/28 درصد)، همسران (8 درصد) و فرزندان (5/6 درصد) ديده شد.

  فراواني در خانواده بيماران زن بهطور معنيداري بيش از خانواده مردان بود (8/28درصد در برابر7/11درصد، 04/0> p ). فراواني در خانواده بيماران نظامي بهطور معنيداري كمتر از خانواده غيرنظاميان بود (98/1 درصد در برابر 8/20 درصد، 01/0> p).

نتیجه گیری. بر اساس نتايج اين مطالعه خانواده افراد مبتلا در ايران يك كانون تجمع عفونت محسوب ميشوند. با اين حال بهنظر ميرسد، اهتمام بيشتر مراكز درماني نيروهاي نظامي و تقيد به نظم در خانوادههاي نظامي باعث كاهش قابل توجه فراواني HBsAg در اين گروه شده است. لذا بررسي كل اعضاي خانواده بيماران HBsAg مثبت از نظر ماركرهاي سرمي و سپس واكسيناسيون افراد منفي توصيه ميگردد.

: 3242
: 0
: 0
ایندکس شده در :

اهداف. هپاتيت مزمن B امروزه يكي از مهمترين مشكلات بهداشتي – درماني در سراسر جهان محسوب ميشود. امروزه بسياري از موارد هپاتيت B ناشي از انتقال با روشهاي غيرپوستي و يا تلقيح پوستي ميباشد ولي دو روش كه بيشترين تأثير را در انتقال ويروس دارند، شامل: انتقال پريناتال و تماس جنسي ميباشد. اين مطالعه براي تعيين فراواني موارد مثبت HBsAg در اعضاي خانواده بيماران HBsAg مثبت در كل و نيز برحسب رابطه خويشاوندي افراد، با تأكيد بر بررسي تجمع عفونت در خانوادههاي بيماران نظامي طراحي شد.

روش ها. اعضاي خانوادة 250 بيمار مراجعهكننده به مركز هپاتيت تهران در طول سالهاي 1381-1380 بهصورت توصيفي- مقطعي بررسي شدند. پرسشنامه شامل: اطلاعات دموگرافيك بيماران، وضعيت بيماري در آنها و وضعيت واكسيناسيون و HBsAg در اعضاي خانواده تكميل شد. ميزان واكسيناسيون و سپس فراواني HBsAg در گروههاي مختلف بررسي گرديد.

یافته ها. از 1086 نفر اعضاي خانواده بيماران، HBsAg در 1057 نفر (2/97 درصد) چك شده بود. از اين تعداد 173 نفر (3/16درصد) HBsAg مثبت بودند. بيشترين فراواني در مادران افراد مبتلا (3/33 درصد) و پس از آن بهترتيب در برادر و خواهران (7/30 درصد)، پدران (8/28 درصد)، همسران (8 درصد) و فرزندان (5/6 درصد) ديده شد.

  فراواني در خانواده بيماران زن بهطور معنيداري بيش از خانواده مردان بود (8/28درصد در برابر7/11درصد، 04/0> p ). فراواني در خانواده بيماران نظامي بهطور معنيداري كمتر از خانواده غيرنظاميان بود (98/1 درصد در برابر 8/20 درصد، 01/0> p).

نتیجه گیری. بر اساس نتايج اين مطالعه خانواده افراد مبتلا در ايران يك كانون تجمع عفونت محسوب ميشوند. با اين حال بهنظر ميرسد، اهتمام بيشتر مراكز درماني نيروهاي نظامي و تقيد به نظم در خانوادههاي نظامي باعث كاهش قابل توجه فراواني HBsAg در اين گروه شده است. لذا بررسي كل اعضاي خانواده بيماران HBsAg مثبت از نظر ماركرهاي سرمي و سپس واكسيناسيون افراد منفي توصيه ميگردد.

نویسندگان: حسن ابوالقاسمی, پیمان عشقی, محمد حسین محمدی, مریم امانی, رضا رنجبران, علیرضا جباری, اکرم علی بالازاده, مهریار حبیبی رودکنار
کلیدواژه ها : چسب فيبريني - فيبرينوژن - ترومبين - پلاسما
: 11877
: 4
: 0
ایندکس شده در :

  چكيد ه

  سابقه و هدف

  چسب فيبريني فرآورده بيولوژيك مشتق از پلاسما است كه به طور گستردهاي جهت متوقف نمودن خونريزي در حين و بعد از جراحي استفاده ميشود و نوع اتولوگ و تهيه شده در بانك خون آن، خطر انتقال عوامل عفوني را ندارد. هدف اين مطالعه تهيه ترومبين و فيبرينوژن از پلاسماي تازه منجمد شده و مطالعه خصوصيات آزمايشگاهي آنها به منظور تهيه چسب فيبريني بود.

  مواد و روشها

  فيبرينوژن با استفاده از سولفات پروتامين از كرايو استحصال و غلظت آن با روش الايزا و روش انعقادي كلاوس تعيين شد. ترومبين با دو روش دستي و دستگاهي تهيه و فعاليت آن با روش اسپكتروفتومتري تعيين گرديد. زمان تشكيل لخته با تركيب ترومبين و فيبرينوژن استحصالي اندازهگيري شد. قدرت كشش و قدرت چسبندگي لخته حاصل با دستگاه Tensiometry تعيين شد. بررسي زمان ليز لخته با حلال پذيري در اوره 5 مولار انجام شد.

  يافتهها

  غلظت فيبرينوژن رسوب داده شده با سولفات پروتامين mg/ml 8 ± 73 تعيين شد. بازيافت فيبرينوژن از رسوب كرايو در دماي ˚C 24، 93% بود. زمان تشكيل لخته فيبرينوژن با ترومبين كمتر از 5 ثانيه بود. قدرت كشش لخته و قدرت چسبندگي به ترتيب g/cm2 9/8 ± 60 و g 9 ± 55 بود. ميانگين فعاليت ترومبين دستي توليد شده NIH 2/6 ± 6/59 بود اضافه نمودن عامل آنتيفيبرينوليتيك به كنسانتره فيبرينوژن، تاثيري در زمان لخته شدن و قدرت كشساني نداشت.

  نتيجه گيري

  فيبرينوژن و ترومبين تهيه شده در اين تحقيق از لحاظ غلظت، فعاليت، قدرت تشكيل لخته و استحكام لخته ايجاد شده، ماهيت مناسبي براي توليد چسب فيبريني دارند.

  كلمات كليدي : چسب فيبريني، فيبرينوژن، ترومبين، پلاسما

 

: 3357
: 1
: 0
ایندکس شده در :

  چكيد ه

  سابقه و هدف

  چسب فيبريني فرآورده بيولوژيك مشتق از پلاسما است كه به طور گستردهاي جهت متوقف نمودن خونريزي در حين و بعد از جراحي استفاده ميشود و نوع اتولوگ و تهيه شده در بانك خون آن، خطر انتقال عوامل عفوني را ندارد. هدف اين مطالعه تهيه ترومبين و فيبرينوژن از پلاسماي تازه منجمد شده و مطالعه خصوصيات آزمايشگاهي آنها به منظور تهيه چسب فيبريني بود.

  مواد و روشها

  فيبرينوژن با استفاده از سولفات پروتامين از كرايو استحصال و غلظت آن با روش الايزا و روش انعقادي كلاوس تعيين شد. ترومبين با دو روش دستي و دستگاهي تهيه و فعاليت آن با روش اسپكتروفتومتري تعيين گرديد. زمان تشكيل لخته با تركيب ترومبين و فيبرينوژن استحصالي اندازهگيري شد. قدرت كشش و قدرت چسبندگي لخته حاصل با دستگاه Tensiometry تعيين شد. بررسي زمان ليز لخته با حلال پذيري در اوره 5 مولار انجام شد.

  يافتهها

  غلظت فيبرينوژن رسوب داده شده با سولفات پروتامين mg/ml 8 ± 73 تعيين شد. بازيافت فيبرينوژن از رسوب كرايو در دماي ˚C 24، 93% بود. زمان تشكيل لخته فيبرينوژن با ترومبين كمتر از 5 ثانيه بود. قدرت كشش لخته و قدرت چسبندگي به ترتيب g/cm2 9/8 ± 60 و g 9 ± 55 بود. ميانگين فعاليت ترومبين دستي توليد شده NIH 2/6 ± 6/59 بود اضافه نمودن عامل آنتيفيبرينوليتيك به كنسانتره فيبرينوژن، تاثيري در زمان لخته شدن و قدرت كشساني نداشت.

  نتيجه گيري

  فيبرينوژن و ترومبين تهيه شده در اين تحقيق از لحاظ غلظت، فعاليت، قدرت تشكيل لخته و استحكام لخته ايجاد شده، ماهيت مناسبي براي توليد چسب فيبريني دارند.

  كلمات كليدي : چسب فيبريني، فيبرينوژن، ترومبين، پلاسما